20 listopada 2019

Ochrona międzynarodowa po III kwartale 2019 r.

Nieco ponad 2,9 tys. cudzoziemców złożyło w Polsce wnioski o udzielenie ochrony międzynarodowej w pierwszych III kwartałach tego roku. Oznacza to spadek o ok. 5 proc. w porównaniu do analogicznego okresu 2018 r. Decyzje pozytywne przyznające status uchodźcy lub ochronę uzupełniającą otrzymało w sumie 217 osób. Decyzje negatywne wydano wobec prawie 1,3 tys. obcokrajowców, a 1,5 tys. postępowań umorzono.

Pierwszą piątkę najliczniej reprezentowanych krajów pochodzenia cudzoziemców ubiegających się o ochronę międzynarodową stanowiły:

  • Rosja – 1860 osób
  • Ukraina – 345 os.
  • Tadżykistan – 77 os.
  • Turcja – 75 os.
  • Afganistan – 52 os.

Prawie 65 proc. z 2,9 tys. wniosków zostało złożonych po raz pierwszy.

W trzech kwartałach tego roku warunki przyznania ochrony międzynarodowej (statusu uchodźcy lub ochrony uzupełniającej) spełniało 217 cudzoziemców. Byli to głównie obywatele Rosji – 67 osób, Turcji – 37 os., Ukrainy – 18 os. i Tadżykistanu – 18 os.

W analizowanym okresie decyzje negatywne otrzymało natomiast prawie 1,3 osób. Byli to głównie obywatele Rosji – 718 osób, Ukrainy – 257 os. i Tadżykistanu – 54 os. Najwięcej postępowań zakończyło się umorzeniem – 1,5 tys. spraw. Dotyczyło to w zdecydowanej większości obywateli Rosji – 1,1 tys. osób. Sprawy są umarzane w sytuacji gdy cudzoziemiec opuścił Polskę nie czekając na wydanie decyzji, najczęściej udając się do państw Europy Zachodniej.

Prowadzenie postępowań i wydawanie decyzji administracyjnych w zakresie ochrony międzynarodowej jest jednym z głównych zadań Urzędu do Spraw Cudzoziemców. Podczas analizy wniosku weryfikowane są wszystkie dowody i okoliczności przedstawione przez cudzoziemca. Ma to na celu sprawdzenie czy cudzoziemcowi należy przyznać status uchodźcy lub ochronę uzupełniającą.

Cudzoziemcowi nadaje się status uchodźcy jeżeli na skutek uzasadnionej obawy przed prześladowaniem w kraju pochodzenia z powodu rasy, religii, narodowości, przekonań politycznych lub przynależności do określonej grupy społecznej nie może lub nie chce korzystać z ochrony tego kraju. Ochronę uzupełniającą przyznaje się gdy powrót do kraju pochodzenia może narazić cudzoziemca na rzeczywiste ryzyko utraty życia czy zdrowia.

Podczas trwania procedury uchodźczej cudzoziemcy mogą korzystać z pomocy socjalnej (m.in. zakwaterowanie, wyżywienie, opieka zdrowotna) zapewnianej przez Urząd do Spraw Cudzoziemców oraz zajęć edukacyjnych (m.in. nauka języka polskiego, kursy informacyjne). Mają oni do wyboru pobyt w ośrodku lub samodzielne utrzymanie się poza ośrodkami przy pomocy finansowej otrzymywanej od UdSC.

Czytaj także:

Wsparcie dla cudzoziemców w procedurze uchodźczej

Procedura rozpatrywania wniosków uchodźczych

Podsumowanie: ochrona międzynarodowa w 2018 r.

UE: liczba wniosków o ochronę międzynarodową na poziomie z 2014 r.