Przeniesienie wewnątrz przedsiębiorstwa (ICT)

Niniejsza informacja nie stanowi źródła prawa. Autorzy dołożyli należytej staranności, aby była ona zgodna z obowiązującymi regulacjami prawnymi. Należy jednak pamiętać, że dotyczy ona typowych, mogących często występować przypadków i może nie w pełni odnosić się do poszczególnych spraw. Liczba i rodzaj dokumentów, których mogą żądać organy administracji w toku postępowania mogą różnić się do podanych w zależności od konkretnej sprawy. W razie jakichkolwiek wątpliwości należy skontaktować się z organem właściwym do rozpoznania indywidualnej sprawy względnie zapoznać się z przepisami prawa samodzielnie.

Zezwolenie na pobyt czasowy w celu wykonywania pracy w ramach przeniesienia wewnątrz przedsiębiorstwa

Podstawa prawna – ustawa z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach – art. 139a ustawy – wraz z aktami wykonawczymi.

Komu i na jaki okres może zostać udzielone

Zezwolenia udziela się dla cudzoziemca, którego celem pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej będzie wykonywanie pracy w charakterze pracownika kadry kierowniczej, specjalisty lub pracownika odbywającego staż w jednostce przyjmującej posiadającej siedzibę na terytorium Polski, do której jest on czasowo oddelegowany przez pracodawcę macierzystego, mającego siedzibę poza terytorium państw członkowskich Unii Europejskiej, państw członkowskich Europejskiego Porozumienia Wolnego Handlu (EFTA) – stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub Konfederacji Szwajcarskiej, jeżeli okoliczności te uzasadniają pobyt cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez okres dłuższy niż 3 miesiące.

Jednostka przyjmująca musi pozostawać w określonych związkach kapitałowo-organizacyjnych z tym podmiotem, tj. musi być w szczególności oddziałem lub przedstawicielstwem pracodawcy macierzystego, lub należeć do tej samej grupy przedsiębiorstw co pracodawca macierzysty. Pojęcie „grupy przedsiębiorstw” zostało odrębnie zdefiniowane w ustawie.

Polska powinna być pierwszym lub głównym (najdłuższy pobyt) państwem docelowym.

Aby  uzyskać zezwolenie wymagane jest wcześniejsze zatrudnienie, w ramach tego samego przedsiębiorstwa lub tej samej grupy przedsiębiorstw, przez co najmniej 12 miesięcy – w przypadku pracowników kadry kierowniczej i specjalistów oraz 6 miesięcy – w przypadku pracowników odbywających staż.

Z wnioskiem o udzielenie zezwolenia występuje wyłącznie jednostka przyjmująca posiadająca siedzibę na terytorium Polski, w której cudzoziemiec ma wykonywać pracę.

Jednostka przyjmująca posiadająca siedzibę na terytorium Polski będzie wyłączną stroną postępowania w sprawie udzielenia zezwolenia.

W chwili złożenia wniosku o udzielenie zezwolenia cudzoziemiec musi przebywać poza terytorium państw członkowskich Unii Europejskiej, chyba że ubiega się o udzielenie kolejnego zezwolenia w celu wykonywania pracy w ramach przeniesienia wewnątrz przedsiębiorstwa, na podstawie którego przebywał na tym terytorium bezpośrednio przed złożeniem wniosku.

W dniu złożenia wniosku o udzielenie tego zezwolenia cudzoziemiec nie może:

  • ubiegać się o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy w celu kształcenia się na studiach, lub posiadać takiego zezwolenia,
  • zezwolenie na pobyt czasowy w celu prowadzenia badań naukowych lub w celu mobilności długoterminowej naukowca lub posiadać takiego zezwolenia,
  • być pracownikiem przedsiębiorstwa mającego siedzibę w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, czasowo oddelegowanym w celu świadczenia usług na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
  • prowadzić działalności gospodarczej, lub
  • być zatrudniony przez agencję pracy tymczasowej lub inne przedsiębiorstwo zajmujące się udostępnianiem pracowników do pracy pod nadzorem i kierownictwem innego przedsiębiorstwa lub być przenoszony wewnątrz przedsiębiorstwa przy udziale podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą w zakresie świadczenia usług pośrednictwa pracy.

Zezwolenie może być wydane na maksymalnie 3 lata w przypadku pracowników kadry kierowniczej i specjalistów oraz 1 rok w przypadku pracowników odbywających staż. Okres ważności zezwolenia uwzględnia okresy, w których cudzoziemiec planuje korzystać z mobilności na terytorium innych państw członkowskich Unii Europejskiej.

Uwaga: całkowity okres jednego przeniesienia wewnątrz przedsiębiorstwa na terytorium Unii Europejskiej do jednostek przyjmujących należących do tego samego przedsiębiorstwa lub grupy przedsiębiorstw wynosi 3 lata – w przypadku pracy w charakterze pracownika kadry kierowniczej lub specjalisty oraz  1 rok – w przypadku pracy w charakterze pracownika odbywającego staż.

Gdzie i kiedy złożyć wniosek

Wniosek składa jednostka przyjmująca posiadająca siedzibę na terytorium Polski, w której praca ma być wykonywana, do wojewody właściwego ze względu na miejsce siedziby jednostki przyjmującej.

W chwili złożenia wniosku o udzielenie zezwolenia cudzoziemiec musi przebywać poza terytorium państw członkowskich Unii Europejskiej, chyba że przebywa na terytorium Polski i ubiega się o udzielenie kolejnego zezwolenia w celu wykonywania pracy w ramach przeniesienia wewnątrz przedsiębiorstwa, na podstawie którego przebywał na tym terytorium bezpośrednio przed złożeniem wniosku.

Jednostka przyjmująca składa wniosek o udzielenie kolejnego zezwolenia  w celu wykonywania pracy w ramach przeniesienia wewnątrz przedsiębiorstwa nie później niż w ostatnim dniu legalnego pobytu cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Opłaty związane z udzieleniem zezwolenia

Opłata skarbowa 440 zł

Opłata za wydanie karty pobytu 50 zł

Niezbędne dokumenty

  1. Wypełniony zgodnie z pouczeniem odrębny formularz wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy w celu wykonywania pracy w ramach przeniesienia wewnątrz przedsiębiorstwa;
  2. Cztery aktualne fotografie cudzoziemca,
  3. Kopię ważnego dokumentu podróży cudzoziemca.

Uwaga: Brak, któregokolwiek z ww. dokumentów spowoduje wezwanie do jego uzupełnienia w terminie nie krótszym niż 7 dni od doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.

Typowe dokumenty potrzebne do rozpatrzenia wniosku

Uwaga: Dołączenie wymienionych niżej dokumentów do wniosku przy jego składaniu może ograniczyć ilość korespondencji urzędowej i skrócić czas załatwienia sprawy.

  1. Dokumenty potwierdzające posiadanie przez cudzoziemca:

a) adekwatnych do przedmiotu działalności jednostki przyjmującej kwalifikacji zawodowych i doświadczenia niezbędnego w jednostce, do której ma zostać przeniesiony przez pracodawcę macierzystego – w przypadku pracy w charakterze pracownika kadry kierowniczej lub specjalisty oraz kluczowej i specyficznej wiedzy dla obszarów działania jednostki przyjmującej, jej technik lub zarządzania nią, opartej na wysokich kwalifikacjach, w tym odpowiednim doświadczeniu zawodowym – w przypadku pracy w charakterze specjalisty (np. dokumenty potwierdzające przedmiot działalności jednostki przyjmującej oraz dotyczące kwalifikacji zawodowych i dotychczasowego zatrudnienia cudzoziemca), albo dyplom ukończenia studiów wyższych – w przypadku pracy w charakterze pracownika odbywającego staż,

b) formalnych kwalifikacji i spełnianie innych wymaganych warunków, w przypadku pracy w zawodzie regulowanym,

c) ubezpieczenia zdrowotnego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych lub potwierdzenie pokrycia przez ubezpieczyciela kosztów leczenia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (np. polisa ubezpieczeniowa, stosowne zaświadczenie z ZUS),

d) zapewnionego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania (np. umowa najmu mieszkania, inna umowa umożliwiająca władanie lokalem mieszkalnym, lub oświadczenie osoby uprawnionej do władania lokalem mieszkalnym o zapewnieniu cudzoziemcowi miejsca zamieszkania),

2. Dokumenty potwierdzające:

a) zatrudnienie cudzoziemca bezpośrednio przed dniem przeniesienia wewnątrz przedsiębiorstwa w ramach tego samego przedsiębiorstwa lub tej samej grupy przedsiębiorstw nieprzerwanie przez okres wynoszący co najmniej:

–  12 miesięcy – w przypadku pracy w charakterze pracownika kadry kierowniczej lub specjalisty,

–  6 miesięcy – w przypadku pracy w charakterze pracownika odbywającego staż,

b) zatrudnienie cudzoziemca przez pracodawcę macierzystego przed jego przeniesieniem wewnątrz przedsiębiorstwa oraz w czasie planowanego przeniesienia do jednostki przyjmującej na terytorium Polski (np. umowa o pracę z pracodawcą macierzystym),

c) że jednostka przyjmująca, będąca osobą prawną lub jednostką organizacyjną niebędącą osobą prawną, której ustawa przyznaje zdolność prawną, do której jest przenoszony pracownik wewnątrz przedsiębiorstwa jest w szczególności oddziałem lub przedstawicielstwem pracodawcy macierzystego będącego przedsiębiorcą zagranicznym lub należy do tej samej grupy przedsiębiorstw co pracodawca macierzysty (np. pisemne oświadczenie dotyczące wpisu oddziału do rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego lub dotyczące wpisu przedstawicielstwa przedsiębiorcy zagranicznego przez ministra właściwego do spraw gospodarki do rejestru przedstawicielstw, obce dokumenty urzędowe wydane przez właściwe organy rejestrowe innych państw bądź inne organy władzy publicznej, z których wynika, że spółka osobowa lub kapitałowa z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej posiada większość podzielonego na akcje lub udziały kapitału zakładowego spółki mającej siedzibę w państwie trzecim, która jest pracodawcą macierzystym; inne dokumenty, w tym umowy, z których może wynikać podstawa do wywierania decydującego wpływu na działalność jednostki przyjmującej i pracodawcy macierzystego przez inną osobę prawną lub jednostkę organizacyjną, której ustawa przyznaje zdolność prawną).

3. Umowa zawarta z pracodawcą macierzystym, na podstawie której cudzoziemiec ma wykonywać pracę, zawarta w formie pisemnej, lub dokument wydany przez pracodawcę macierzystego, stanowiący podstawę przeniesienia wewnątrz przedsiębiorstwa, określające:

a) okres przeniesienia cudzoziemca wewnątrz przedsiębiorstwa,

b) siedzibę jednostki przyjmującej,

c) stanowisko cudzoziemca w jednostce przyjmującej,

d) wynagrodzenie i inne warunki pracy cudzoziemca w jednostce przyjmującej.

Wynagrodzenie powinno być :

– wyższe niż dochód uprawniający do świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej określonych w ustawie z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej w odniesieniu do cudzoziemca oraz każdego członka rodziny pozostającego na jego utrzymaniu (powinno przekraczać  514 zł dla osób w rodzinie lub 634 zł dla osoby samotnie gospodarującej);

– nie niższe niż wynagrodzenie pracowników wykonujących na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w tym samym wymiarze czasu pracy pracę porównywalnego rodzaju lub na porównywalnym stanowisku;

– nie niższe niż 70% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia brutto w gospodarce narodowej w województwie, w którym jednostka przyjmująca ma siedzibę, w roku poprzedzającym złożenie wniosku o udzielenie zezwolenia, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie art. 30 ust. 2 ustawy z dnia 26 października 1995 r. o niektórych formach popierania budownictwa mieszkaniowego (Dz.U. z 2017 r. poz. 79 i 1442).

  1. W przypadku pracownika odbywającego staż należy dodatkowo przedstawić umowę dotyczącą odbywania stażu w jednostce przyjmującej, która określa program stażu, czas jego trwania oraz warunki nadzoru nad cudzoziemcem podczas odbywania przez niego stażu.

Uwaga: W przypadku potrzeby wyjaśnienia lub doprecyzowania posiadanych przez organ dowodów w sprawie w trakcie postępowania jednostka przyjmująca może być wzywana do dostarczenia innych dokumentów lub do składania zeznań potwierdzających okoliczności, o których mowa we wniosku.

Status pobytowy po złożeniu wniosku

Jeżeli jednostka przyjmująca złożyła wniosek o udzielenie kolejnego zezwolenia na pobyt czasowy w celu wykonywania pracy w ramach przeniesienia wewnątrz przedsiębiorstwa, nie później niż w ostatnim dniu legalnego pobytu cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i wniosek ten nie zawierał braków formalnych lub braki formalne zostały uzupełnione w terminie, wojewoda zamieszcza w dokumencie podróży cudzoziemca odcisk stempla, który potwierdza złożenie wniosku. Pobyt cudzoziemca uważa się za legalny od dnia złożenia wniosku do dnia, w którym decyzja w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy stanie się ostateczna.

Jeżeli postępowanie w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy zostanie zawieszone na wniosek strony, pobyt cudzoziemca w tym czasie nie będzie uznawany za legalny.

UWAGA:
Umieszczenie stempla w dokumencie podróży nie uprawnia cudzoziemca do podróżowania po terytorium innych państw obszaru Schengen, natomiast cudzoziemiec może wyjechać do kraju pochodzenia, jednak aby powrócić do Polski powinien uzyskać wizę, jeśli pochodzi z państwa objętego obowiązkiem wizowym.

Czas załatwienia sprawy

Decyzję w sprawie udzielenia zezwolenia wydaje się w terminie 90 dni od dnia złożenia wniosku w tej sprawie wraz z dokumentami niezbędnymi do potwierdzenia danych zawartych we wniosku i okoliczności uzasadniających ubieganie się o udzielenie tego zezwolenia. Jeżeli do wniosku nie zostały dołączone powyższe dokumenty, bieg terminu zawiesza się do dnia ich doręczenia wojewodzie.

Dokument wydawany po uzyskaniu zezwolenia

Cudzoziemiec, dla którego zostało udzielone, na wniosek jednostki przyjmującej,  zezwolenie na pobyt czasowy w celu wykonywania pracy w ramach przeniesienia wewnątrz przedsiębiorstwa może wjechać do Polski na podstawie wizy wydanej w celu realizacji zezwolenia na pobyt czasowy w celu wykonywania pracy w ramach przeniesienia wewnątrz przedsiębiorstwa, jeżeli wiza jest wymagana. Po wjeździe do Polski cudzoziemiec występuje do wojewody, który udzielił zezwolenia, z wnioskiem o wydanie karty pobytu.

W karcie pobytu wydanej w związku z udzieleniem zezwolenia na pobyt czasowy w celu wykonywania pracy w ramach przeniesienia wewnątrz przedsiębiorstwa zamieszcza się adnotację „ICT”.

Karta pobytu w okresie swojej ważności potwierdza tożsamość cudzoziemca podczas jego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz uprawnia go, wraz z dokumentem podróży, do wielokrotnego przekraczania granicy bez konieczności uzyskania wizy.

Karta pobytu z adnotacją „ICT” umożliwia korzystanie przez cudzoziemca z mobilności krótkoterminowej lub długoterminowej w ramach przeniesienia wewnątrz przedsiębiorstwa w innych państwach członkowskich UE, na zasadach określonych w przepisach obowiązujących w tych państwach członkowskich.

Obowiązki informacyjne związane z uzyskaniem zezwolenia

W postępowaniu w sprawie udzielenia cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt czasowy w celu wykonywania pracy w ramach przeniesienia wewnątrz przedsiębiorstwa, jednostka przyjmująca zawiadamia niezwłocznie pisemnie wojewodę o każdej zmianie okoliczności mających wpływ na warunki udzielenia tego zezwolenia.

Jednostka przyjmująca zawiadamia pisemnie wojewodę, który udzielił tego zezwolenia, w terminie 15 dni roboczych, o każdej zmianie okoliczności mających wpływ na warunki udzielonego zezwolenia (w szczególności, jeśli ustał cel pobytu cudzoziemca, który był powodem udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy, lub przestały być spełnione wymogi udzielenia tego zezwolenia). Jeżeli zezwolenia udzielił Szef Urzędu w drugiej instancji, zawiadomienie kieruje się do wojewody, który orzekał w sprawie udzielenia zezwolenia w pierwszej instancji.

Prawo do wykonywania pracy

Po uzyskaniu tego zezwolenia cudzoziemiec może wykonywać pracę w Polsce na warunkach określonych w tym zezwoleniu, bez konieczności posiadania dodatkowo zezwolenia na pracę. W decyzji określone zostaną warunki, na jakich cudzoziemiec może wykonywać pracę.

Prawo do mobilności w UE

Po udzieleniu zezwolenia na pobyt czasowy w celu wykonywania pracy w ramach przeniesienia wewnątrz przedsiębiorstwa oraz uzyskaniu karty pobytu z adnotacją „ICT” cudzoziemiec jest uprawniony do korzystania z mobilności do innych państwa członkowskich UE, tj. do wykonywania pracy odpowiednio w charakterze pracownika kadry kierowniczej, specjalisty lub pracownika odbywającego staż w innych jednostkach przyjmujących w pozostałych państwach członkowskich Unii Europejskiej, w okresie nieprzekraczającym okresu ważności zezwolenia. Przewidziane są dwie formy mobilności: krótkoterminowa, w okresie do 90 dni w dowolnym okresie liczącym 180 dni  – na każde państwo członkowskie UE stosujące dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/66/UE z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie warunków wjazdu i pobytu obywateli państw trzecich w ramach przeniesienia wewnątrz przedsiębiorstwa (Dz.Urz. UE L 157 z 27.05.2014, str. 1) oraz długoterminowa, przez okres przekraczający 90 dni w danym państwie członkowskim UE stosującym w/w dyrektywę. Dyrektywa 2014/66/UE nie jest stosowana przez Wielką Brytanię, Irlandię oraz Danię. Sposób korzystania z mobilności w poszczególnych państwach członkowskich zależy od rozwiązań implementujących dyrektywę 2014/66/UE, przyjętych przez poszczególne państwa członkowskie, które mogą przewidywać procedurę notyfikacji zamiaru korzystania z mobilności, a w przypadku korzystania z mobilności długoterminowej – procedurę wszczynaną na wniosek.

Jednostka przyjmująca mająca siedzibę na terytorium Polski ma obowiązek zawiadomienia o zamiarze korzystania z mobilności krótkoterminowej lub długoterminowej pracownika kadry kierowniczej, specjalisty lub pracownika odbywającego staż, w ramach przeniesienia wewnątrz przedsiębiorstwa w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej przez cudzoziemca posiadającego zezwolenie na pobyt czasowy w celu wykonywania pracy w ramach przeniesienia wewnątrz przedsiębiorstwa, właściwy organ innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, w którym cudzoziemiec zamierza korzystać z tej mobilności, oraz Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców, jeżeli przepisy obowiązujące w tym państwie członkowskim przewidują wymóg takiego zawiadomienia.

Obowiązek opuszczenia Polski po odmowie albo cofnięciu zezwolenia

Cudzoziemiec jest obowiązany opuścić terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w terminie 30 dni od dnia, w którym decyzja o odmowie udzielenia mu zezwolenia na pobyt czasowy, decyzja o umorzeniu postępowania w tej sprawie lub decyzja o cofnięciu posiadanego przez niego zezwolenia stała się ostateczna, a w przypadku wydania decyzji przez organ wyższego stopnia, od dnia, w którym decyzja ostateczna została cudzoziemcowi doręczona, chyba że uprawniony jest on do pobytu na terytorium Polski na innej podstawie.