Mobilność krótkoterminowa w ramach przeniesienia wewnątrz przedsiębiorstwa

Mobilność krótkoterminowa pracownika kadry kierowniczej, specjalisty lub pracownika odbywającego staż, w ramach przeniesienia wewnątrz przedsiębiorstwa

Posiadacze dokumentu pobytowego, o którym mowa w art. 1 ust. 2 lit. a rozporządzenia Rady (WE) nr 1030/2002 z dnia 13 czerwca 2002 r. ustanawiającego jednolity wzór dokumentów pobytowych dla obywateli państw trzecich (Dz. Urz. UE L 157 z dnia 15.06.2002, str. 1, z późn. zm.), z adnotacją „ICT”, wydanego przez inne państwo członkowskie Unii Europejskiej stosujące dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/66/UE z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie warunków wjazdu i pobytu obywateli państw trzecich w ramach przeniesienia wewnątrz przedsiębiorstwa (Dz. Urz. UE L 157 z 27.05.2014, str. 1) (nie dotyczy to dokumentów pobytowych wydanych przez Wielką Brytanię, Irlandię oraz Danię), w tym przez państwo nie należące do obszaru Schengen, mogą korzystać z mobilności na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w okresie nieprzekraczającym okresu ważności tego dokumentu pobytowego, co oznacza prawo do wjazdu, pobytu i wykonywania pracy na tym terytorium w charakterze pracownika kadry kierowniczej, specjalisty lub pracownika odbywającego staż, w jednostce przyjmującej mającej siedzibę na terytorium Polski, należącej do pracodawcy macierzystego lub do tej samej grupy przedsiębiorstw, w ramach przeniesienia wewnątrz przedsiębiorstwa, w tym z mobilności krótkoterminowej w okresie do 90 dni w dowolnym okresie liczącym 180 dni na terytorium Polski, niezależnie od możliwości korzystania z tej mobilności w innych państwach członkowskich UE stosujących dyrektywę 2014/66/UE, na określonych warunkach.

Warunkiem skorzystania przez cudzoziemca z mobilności krótkoterminowej na terytorium Polski jest, aby Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców:

  • otrzymał zawiadomienie o zamiarze korzystania przez cudzoziemca z tej mobilności od jednostki przyjmującej mającej siedzibę w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, które wydało temu cudzoziemcowi dokument pobytowy, o którym mowa w art. 1 ust. 2 lit. a rozporządzenia nr 1030/2002 (odpowiednik polskiej karty pobytu), z adnotacją „ICT”,
  •  nie wydał decyzji o sprzeciwie w terminie 20 dni.

Zawiadomienie powinno być sporządzone w języku polskim, wnosi się je w formie pisemnej, w postaci papierowej albo w postaci elektronicznej wnoszonej na elektroniczną skrzynkę podawczą Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców oraz zawierać dane i informacje dotyczące cudzoziemca zamierzającego skorzystać z mobilności krótkoterminowej:

1) imię (imiona) i nazwisko;

2) datę  i miejsce urodzenia;

3) płeć;

4) obywatelstwo;

5) stanowisko, na którym cudzoziemiec będzie wykonywał pracę;

6) planowany okres lub okresy wykonywania pracy na terytorium Polski;

7) nazwę  państwa członkowskiego Unii Europejskiej, które wydało cudzoziemcowi dokument pobytowy, o którym mowa w art. 1 ust. 2 lit. a rozporządzenia nr 1030/2002 (odpowiednik polskiej karty pobytu), z adnotacją  „ICT”;

8) okres ważności dokumentu pobytowego, o którym mowa w art. 1 ust. 2 lit. a rozporządzenia nr 1030/2002, z adnotacją „ICT”;

9) nazwę i adres jednostki przyjmującej mającej siedzibę na terytorium Polski oraz pracodawcy macierzystego cudzoziemca,

10) imię, nazwisko, stanowisko służbowe oraz podpis osoby lub osób uprawnionych do reprezentowania jednostki przyjmującej mającej siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Do zawiadomienia należy dołączyć następujące dokumenty:

 1)  dowód, że jednostka przyjmująca mająca siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest osobą prawną lub jednostką organizacyjną niebędącą osobą prawną, której ustawa przyznaje zdolność prawną, do której jest przenoszony pracownik wewnątrz przedsiębiorstwa, i która:

  1. a) jest w szczególności oddziałem lub przedstawicielstwem pracodawcy macierzystego będącego przedsiębiorcą zagranicznym lub
  2. b) należy do tej samej grupy przedsiębiorstw co pracodawca macierzysty;

 2)  dowód, że cudzoziemiec posiada formalne kwalifikacje i spełnia inne warunki, które są wymagane w przypadku zamiaru wykonywania pracy w zawodzie regulowanym;

 3)  umowę, na podstawie której cudzoziemiec ma wykonywać pracę, zawartą w formie pisemnej, lub dokument wydany przez pracodawcę macierzystego, stanowiący podstawę przeniesienia wewnątrz przedsiębiorstwa;

 4)  kopię ważnego dokumentu podróży cudzoziemca.

Dokumenty sporządzone w języku obcym dołącza się wraz z tłumaczeniem przysięgłym na język polski.

Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców wydaje decyzję o sprzeciwie, w przypadku gdy:

 1)  jednostka przyjmująca mająca siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nie spełnia warunków, o których mowa w art. 3 pkt 5b, lub

 2)  cudzoziemiec nie posiada formalnych kwalifikacji lub nie spełnia innych warunków, które są wymagane w przypadku zamiaru wykonywania pracy w zawodzie regulowanym, lub

 3)  wynagrodzenie określone w umowie, na podstawie której cudzoziemiec ma wykonywać pracę, lub w dokumencie, wydanym przez pracodawcę macierzystego, stanowiącym podstawę przeniesienia wewnątrz przedsiębiorstwa, jest niższe niż wynagrodzenie pracowników wykonujących na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej pracę porównywalnego rodzaju i na porównywalnym stanowisku, lub

 4)  okres ważności posiadanego przez cudzoziemca dokumentu pobytowego, o którym mowa w art. 1 ust. 2 lit. a rozporządzenia nr 1030/2002, wydanego przez inne państwo członkowskie Unii Europejskiej, zawierającego adnotację „ICT”, nie obejmuje okresu planowanej mobilności krótkoterminowej pracownika kadry kierowniczej, specjalisty lub pracownika odbywającego staż, w ramach przeniesienia wewnątrz przedsiębiorstwa, lub

 5)  przemawiają za tym względy obronności lub bezpieczeństwa państwa lub ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego, lub

 6)  zawiadomienie zawiera nieprawdziwe dane osobowe lub fałszywe informacje lub dołączone do niego dokumenty zawierają takie dane lub informacje, lub zostały podrobione lub przerobione, lub

 7)  obowiązuje wpis danych cudzoziemca do wykazu cudzoziemców, których pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest niepożądany, lub

 8)  dane cudzoziemca znajdują się w Systemie Informacyjnym Schengen do celów odmowy wjazdu.

Decyzja Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców o sprzeciwie jest ostateczna.

Po otrzymaniu zawiadomienia, Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców zwraca się do Komendanta Głównego Straży Granicznej, Komendanta Głównego Policji, Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, a w razie potrzeby także do innych organów, o przekazanie informacji, czy zachodzą okoliczności do wydania decyzji o sprzeciwie, o których mowa w pkt 5. Wyżej wymienione organy przekazują informacje w terminie 15 dni od dnia otrzymania wniosku.

Cudzoziemiec wjeżdżający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w celu korzystania z mobilności krótkoterminowej pracownika kadry kierowniczej, specjalisty lub pracownika odbywającego staż, w ramach przeniesienia wewnątrz przedsiębiorstwa w związku z posiadaniem dokumentu pobytowego, o którym mowa w art. 1 ust. 2 lit. a rozporządzenia nr 1030/2002, z adnotacją ,,ICT”, wydanego przez inne państwo członkowskie Unii Europejskiej, niebędące państwem obszaru Schengen, przedstawia kopię zawiadomienia, o którym wyżej mowa lub pismo jednostki przyjmującej posiadającej siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w którym podaje się, co najmniej, okres korzystania z mobilności na tym terytorium oraz adres jednostki przyjmującej. Przedstawienie przy wjeździe do Polski powyższego pisma jednostki przyjmującej posiadającej siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, nie zwalnia z obowiązku uprzedniego dokonania zawiadomienia o zamiarze korzystania przez cudzoziemca z mobilności krótkoterminowej, o którym wyżej mowa.

Pozostałe warunki wjazdu, określone w przepisach dorobku prawnego Schengen, mają również zastosowanie.

Korzystanie na terytorium Polski z mobilności długoterminowej pracownika kadry kierowniczej, specjalisty lub pracownika odbywającego staż, w ramach przeniesienia wewnątrz przedsiębiorstwa (przez okres przekraczający 90 dni) wymaga uzyskania zezwolenia na pobyt czasowy w celu korzystania z mobilności długoterminowej.

W przypadku, kiedy cudzoziemiec posiadający zezwolenie na pobyt czasowy w celu wykonywania pracy w ramach przeniesienia wewnątrz przedsiębiorstwa chciałby skorzystać z mobilności krótkoterminowej lub długoterminowej pracownika kadry kierowniczej, specjalisty lub pracownika odbywającego staż, w ramach przeniesienia wewnątrz przedsiębiorstwa w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej jednostka przyjmująca mająca siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zawiadamia o tym zamiarze właściwy organ innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, w którym cudzoziemiec zamierza korzystać z tej mobilności, oraz Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców, jeżeli przepisy obowiązujące w tym państwie członkowskim przewidują wymóg takiego zawiadomienia.