Wolontariusz

Niniejsza informacja nie stanowi źródła prawa. Autorzy dołożyli należytej staranności, aby była ona zgodna z obowiązującymi regulacjami prawnymi. Należy jednak pamiętać, że dotyczy ona typowych, mogących często występować przypadków i może nie w pełni odnosić się do poszczególnych spraw. Liczba i rodzaj dokumentów, których mogą żądać organy administracji w toku postępowania mogą różnić się do podanych w zależności od konkretnej sprawy. W razie jakichkolwiek wątpliwości należy skontaktować się z organem właściwym do rozpoznania indywidualnej sprawy względnie zapoznać się z przepisami prawa samodzielnie

Zezwolenie na pobyt czasowy dla wolontariusza

Podstawa prawna – ustawa z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach – art. 157g ustawy – wraz z aktami wykonawczymi.

Komu i na jaki okres może zostać udzielone

Cudzoziemcom, których celem pobytu w Polsce jest udział w programie wolontariatu europejskiego, o ile okoliczności te uzasadniają pobyt cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez okres dłuższy niż 3 miesiące.

Zezwolenia udziela się na okres niezbędny do realizacji umowy, na podstawie której cudzoziemiec ma wykonywać świadczenia jako wolontariusz, nie dłuższy niż 1 rok, z możliwością ubiegania się o kolejne zezwolenia.

Umowa, na podstawie której ma być wykonywane świadczenie jako wolontariusz

Jednostka organizacyjna, na rzecz której cudzoziemiec ma wykonywać świadczenia jako wolontariusz powinna być zatwierdzona przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych.

Aktualna lista zatwierdzonych jednostek organizacyjna, na rzecz której cudzoziemcy mogą wykonywać świadczenia jako wolontariusz jest ogłaszana w dzienniku urzędowym ministra właściwego do spraw wewnętrznych.

Umowa, na podstawie której cudzoziemiec ma wykonywać świadczenia jako wolontariusz powinna być zawarta z jednostką organizacyjną, na rzecz której cudzoziemiec ma wykonywać te świadczenia oraz określać:

a) opis wolontariatu,

b) czas trwania wolontariatu,

c) warunki odbywania i nadzorowania wolontariatu,

d) godziny wykonywania świadczeń,

e) środki na pokrycie kosztów utrzymania i zakwaterowania cudzoziemca i minimalną kwotę kieszonkowego otrzymywanego przez cudzoziemca,

f) szkolenia cudzoziemca, które są niezbędne do wykonywania świadczeń;

Gdzie i kiedy złożyć wniosek

Cudzoziemiec składa wniosek osobiście, nie później niż w ostatnim dniu legalnego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej do wojewody właściwego ze względu na miejsce pobytu cudzoziemca.

Przy składaniu wniosku cudzoziemiec ma obowiązek złożyć odciski linii papilarnych.

Opłaty związane z udzieleniem zezwolenia na pobyt czasowy

Opłata skarbowa 340 zł

Opłata za wydanie karty pobytu 50 zł

Niezbędne dokumenty

  1. Wypełniony zgodnie z pouczeniem formularz wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy;

Uwaga: Do wniosku należy dodatkowo dołączyć załącznik nr 3.

  1. Cztery aktualne fotografie;
  2. Kserokopia ważnego dokumentu podróży (oryginał do wglądu), w szczególnie uzasadnionym przypadku, gdy cudzoziemiec nie posiada ważnego dokumentu podróży i nie ma możliwości jego uzyskania, może przedstawić inny dokument potwierdzający tożsamość.

Uwaga: Brak, któregokolwiek z ww. dokumentów spowoduje wezwanie cudzoziemca do jego uzupełnienia w terminie 7 dni od doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.

Typowe dokumenty potrzebne do rozpatrzenia wniosku

Uwaga: Dołączenie wymienionych niżej dokumentów do wniosku przy jego składaniu może ograniczyć ilość korespondencji urzędowej i skrócić czas załatwienia sprawy.

  1. umowa, na podstawie której cudzoziemiec ma wykonywać świadczenia jako wolontariusz;
  2. dokumenty potwierdzające posiadanie ubezpieczenia zdrowotnego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych lub potwierdzenie pokrycia przez ubezpieczyciela kosztów leczenia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
  3. dokumenty potwierdzające posiadanie wystarczających środków finansowych na pokrycie kosztów:

a) utrzymania (np. czeki podróżne, zaświadczenia o wysokości limitu kart kredytowych, zaświadczenie o posiadaniu środków pieniężnych w banku lub spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej itp.). Wysokość miesięcznych środków finansowych, po odliczeniu środków przeznaczonych na pokrycie kosztów zamieszkania, które cudzoziemiec posiada na pokrycie kosztów utrzymania powinna być wyższa niż wysokość dochodu uprawniającego do świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej określonych w ustawie z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej w odniesieniu do cudzoziemca oraz każdego członka rodziny pozostającego na jego utrzymaniu (powinna przekraczać  528 zł dla osób w rodzinie lub 701 zł dla osób samotnie gospodarujących). Uważa się, że wspomnienie wyżej koszty zamieszkania obejmują co najmniej wysokość stałych opłat związanych z eksploatacją zajmowanego lokalu w rozliczeniu na liczbę osób zamieszkujących w tym lokalu, a ponadto opłaty za dostawy do lokalu energii, gazu, wody oraz odbiór ścieków, odpadów i nieczystości ciekłych, oraz

b) podróży powrotnej do kraju pochodzenia lub zamieszkania albo kosztów tranzytu do państwa trzeciego, które udzieli pozwolenia na wjazd. Minimalna wysokość środków finansowych, jakie cudzoziemiec musi posiadać, wynosi:

  • 200 złotych, jeżeli cudzoziemiec przybył z państwa sąsiadującego z Polską,
  • 500 złotych, jeżeli cudzoziemiec przybył z państwa członkowskiego Unii Europejskiej niesąsiadującego z Polską lub z państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia Wolnego Handlu (EFTA) – strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub z Konfederacji Szwajcarskiej,
  • 2500 złotych, jeżeli cudzoziemiec przybył z innego państwa niż określone w ww. pkt

– albo równowartość tych kwot w walutach obcych. Jeżeli cudzoziemiec przybył na terytorium Polski z członkiem swojej rodziny zobowiązany jest posiadać ww. środki również na każdego członka rodziny.

  1. dokument potwierdzający posiadanie zapewnionego miejsca zamieszkania (np. poświadczenie zameldowania, umowa najmu mieszkania, inna umowa umożliwiająca władanie lokalem mieszkalnym, lub oświadczenie osoby uprawnionej do władania lokalem mieszkalnym o zapewnieniu cudzoziemcowi miejsca zamieszkania);

Uwaga: W przypadku potrzeby wyjaśnienia lub doprecyzowania posiadanych przez organ dowodów w sprawie w trakcie postępowania cudzoziemiec może być wzywany do dostarczenia innych dokumentów lub do składania zeznań potwierdzających okoliczności, o których mowa we wniosku.

Status pobytowy po złożeniu wniosku

Jeżeli wniosek o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy został złożony w trakcie legalnego pobytu cudzoziemca i wniosek ten nie zawierał braków formalnych lub braki formalne zostały uzupełnione w terminie, wojewoda zamieszcza w dokumencie podróży cudzoziemca odcisk stempla, który potwierdza złożenie wniosku. Pobyt cudzoziemca uważa się za legalny od dnia złożenia wniosku do dnia, w którym decyzja w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy stanie się ostateczna.

UWAGA:

Umieszczenie stempla w dokumencie podróży nie uprawnia cudzoziemca do podróżowania po terytorium innych państw obszaru Schengen, natomiast cudzoziemiec może wyjechać do kraju pochodzenia, jednak aby powrócić do Polski powinien uzyskać wizę, jeśli pochodzi z państwa objętego obowiązkiem wizowym

Czas załatwienia sprawy

Załatwienie sprawy powinno zakończyć się w terminie 60 dni od dnia złożenia kompletnego wniosku. Jeżeli do wniosku nie zostały dołączone wszystkie niezbędne dokumenty bieg ww. terminu zawiesza się do dnia ich doręczenia wojewodzie.

Dokument wydawany po uzyskaniu zezwolenia

Cudzoziemcowi, który uzyskał zezwolenie na pobyt czasowy na terytorium Polski, wydawana jest karta pobytu. Dokument ten wydawany jest z urzędu przez wojewodę, który udzielił cudzoziemcowi tego zezwolenia.

Karta pobytu w okresie swojej ważności potwierdza tożsamość cudzoziemca podczas jego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz uprawnia go, wraz z dokumentem podróży, do wielokrotnego przekraczania granicy bez konieczności uzyskania wizy.

Obowiązki informacyjne

Cudzoziemiec, któremu udzielono zezwolenia na pobyt czasowy, ma obowiązek zawiadomić wojewodę, który udzielił tego zezwolenia, w terminie 15 dni roboczych, o ustaniu przyczyny udzielenia zezwolenia. Jeżeli zezwolenia na pobyt czasowy udzielił Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców w drugiej instancji, ww. zawiadomienie kieruje się do wojewody, który orzekał w sprawie udzielenia tego zezwolenia w pierwszej instancji. Uchybienie temu obowiązkowi może skutkować odmową udzielenia kolejnego zezwolenia na pobyt czasowy, jeżeli wniosek o udzielenie kolejnego zezwolenia na pobyt czasowy złożył przed upływem roku od upływu okresu ważności poprzedniego zezwolenia albo od dnia, w którym decyzja o cofnięciu zezwolenia na pobyt czasowy stała się ostateczna.

Prawo do wykonywania pracy

Zezwolenie to nie przyznaje prawa do wykonywania pracy na terytorium Polski. W celu podjęcia zatrudniania należy dodatkowo uzyskać zezwolenie na pracę, chyba że nie jest ono wymagane.

Obowiązek opuszczenia Polski po odmowie, umorzeniu albo cofnięciu zezwolenia

Cudzoziemiec jest obowiązany opuścić terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w terminie 30 dni od dnia, w którym decyzja o odmowie udzielenia mu zezwolenia na pobyt czasowy, decyzja o umorzeniu postępowania w ww. sprawie lub decyzja w sprawie cofnięcia posiadanego przez zezwolenia stała się ostateczna, a w przypadku wydania decyzji przez organ wyższego stopnia, od dnia, w którym decyzja ostateczna została cudzoziemcowi doręczona, chyba że uprawniony jest on do pobytu na terytorium Polski na innej podstawie.